Sinterklaastoestand…

pepernoten

We zitten er weer middenin, de Sinterklaastoestand. Schoentjes worden gezet, liedjes worden gezongen en kruidnoten en speculaasbrokken worden gebakken. Dit jaar ontvingen we, ruim op tijd overigens, een e-mail van school over het naderende Sinterklaasfeest. Het is traditie dat de schoenen worden gezet en dat daar dan de volgende ochtend een chocoladeletter in zit. Die is er dan, ook volgens traditie, is ingestopt door niemand minder dan rommelpiet waardoor het een enorme bende is in de klas gevolgd door alle hilariteit die daarbij hoort. De mail was gericht aan ouders waarvan het kind een allergie heeft, waardoor de chocoladeletter een no-go is. In ons geval niet geheel overbodig gezien de pinda-allergie van grote broer. School zorgt dan voor een alternatief. En hoezeer ik het meedenken ook waardeer; dit wordt ‘m niet. Is namelijk al eerder, geheel goedbedoeld daar niet van, geprobeerd. Dan vonden we een boterhamzakje met spekjes in de schoen van grote broer. Spekjes waarvan ik dus niet kon weten of ze veilig waren omdat de verpakking ontbrak. En dus was hiermee het doel niet gehaald. Geen paniek overigens. In overleg met de juf zorg ik ieder jaar voor een letter of iets dergelijks die hij wel mag eten. Daar zet ‘Piet’ dan met koeienletters de naam van grote broer op. De letter in zijn schoen laat hij keurig aan mij zien zodat ik kan lezen of deze veilig is. Inmiddels weet hij van het ‘geheim’ van Sinterklaas en wordt het allemaal iets minder ingewikkeld, maar ook dit jaar zorg ik weer voor die veilige chocoladeletter. Vol verwachting klopt ons hart…